Afgelopen donderdag ontmoette ik tijdens de Open Inloop in de bibliotheek de 99-jarige Renske Bos.
Eigenlijk doet de toevoeging dat zij 99 jaar is er niet toe. De leeftijd is misschien niet relevant, alhoewel een beetje toch wel.
Renske is een van de trouwste bezoekers van de Open Inloop. Ze komt lopend vanaf de Zwarte Laan, waar zij in een wisselwoning woont, naar de bibliotheek en speelt daar dan met Word-rummycup de sterren van de hemel.
Ze vertelt in geuren en kleuren dat ze de dag daarvoor aanwezig was geweest bij de start van de sloop van de huizen aan de Nieuwe Tuinen. De aannemer had de voormalige bewoners van de straat – die inmiddels verhuisd zijn naar tijdelijke woningen – daarvoor uitgenodigd en er een officieel momentje van gemaakt. Voor een hapje en een drankje was gezorgd.
Leuk initiatief van de aannemer.
Ze vertelt hoe indrukwekkend dat eruit ziet als de sloopgrijper in een enkele beweging het dak van je huis trekt alsof het van karton is.
Bijzonder aan het verhaal is dat Renske in drie van de huizen – met tussenpozen – gedurende haar leven heeft gewoond. In één ervan (meest links op de foto no. 16) is ze geboren. Toen ze twee jaar was verhuisde ze naar no. 14. Daar groeide ze op met haar twaalf broertjes en zusjes. Toen ze trouwde verliet ze Loppersum, maar keerde er later weer terug: opnieuw naar de Nieuwe Tuinen, maar nu op no.12. Daar heeft ze de afgelopen dertig jaar gewoond.
Op no.14 in het ouderlijk huis is één van haar broers altijd blijven wonen. Ze zorgde voor hem als buurvrouw én zus tot hij na een val moest worden opgenomen in de Wiemersheerd. Kortom de Nieuwe Tuinen is het decor van haar bijna honderdjarige leven.
Toen ze er een dag later nog eens naar toeliep en de sloop gevorderd was keek ze tegen de achterkant van haar badkamer aan.
Zeker, een gevoel van weemoed zit er ook bij, vertrouwt ze me toe. Maar vervolgens moet ze denken aan al die rampen in de wereld, aan bijvoorbeeld de modderstroom in Nepal kortgeleden: ‘die mensen hebben niets meer’. Ik kan alleen maar dankbaar zijn, dat ik op mijn leeftijd nog zo goed ter been ben.
Lieve Schram